:: “…เรารู้ดีว่า โลกนี้ไม่ได้เป็นของมนุษย์ แต่มนุษย์เป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างมีส่วนสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน เช่นเดียวกับสายเลือดที่สร้างความผูกพันในครอบครัว …ความวิบัติที่เกิดขึ้นกับโลกนี้จะเกิดขึ้นกับมนุษย์เช่นกัน มนุษย์มิได้เป็นผู้สร้างเส้นใยแห่งมวลชีวิต แต่มนุษย์เป็นเพียงเส้นใยเส้นหนึ่งเท่านั้น หากเขาทำลายสายใยเหล่านี้ เขาก็ทำลายตัวเอง…”
(ความตอนหนึ่งจาก Bonds between Man and Earth สุนทรพจน์ของหัวหน้าเผ่าอินเดียนแดงในมลรัฐวอชิงตัน ปีค.ศ. 1854; แปลโดย พิสิษฐ์ ณ พัทลุง ปีพ.ศ. 2527)
:: ‘ค น เ ร า นั้ น เ ป็ น ส่ ว น ห นึ่ ง ข อ ง ธ ร ร ม ช า ติ’ และไม่อาจแยกตัวเป็นอิสระจากธรรมชาติได้…เพราะระบบนิเวศที่เชื่อมโยงทำให้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจากคนเราส่งผลต่อธรรมชาติ และการเปลี่ยนแปลงในธรรมชาติก็จะส่งผลต่อเราเช่นกัน
:: ด้วยความผูกพันแนบแน่นระหว่างคนกับธรรมชาติ เราจึงไม่อาจปฏิเสธภาระความรับผิดชอบต่อการพิทักษ์รักษาสภาพแวดล้อมและธรรมชาติที่ดีให้คงอยู่ตลอดไป เพื่อความอยู่รอดของเราเอง
?
– พู ด ถึ ง ธ ร ร ม ช า ติ … อ ย่ า ลื ม นึ ก ถึ ง ค น –
:: เวลาที่นึกถึงคำว่า ‘ธ ร ร ม ช า ติ’ หรือสิ่งที่ต้องรักษาไว้ คนเรามักจะนึกถึงทุกสิ่ง…ยกเว้นมนุษย์ เราอาจนึกถึงเสือ หมี ต้นไม้อายุยืนยาว ภาพนิเวศคล้ายกับที่เรานึกถึงป่า สิ่งมีชีวิตหลายส่วนเกื้อกูลกัน เราเรียกมันรวมๆ ว่าธรรมชาติ และเป็นสิ่งที่ต้องอนุรักษ์ …องค์ประกอบของนิเวศ กลับไม่มีคนอยู่ภายในจินตนาการของเราเท่าไหร่
:: เพราะว่าในโลกยังมี ‘คนที่อยู่ในธรรมชาติ’ ซึ่งเราอาจไม่เคยจินตนาการถึง …การอนุรักษ์ธรรมชาติเป็นเรื่องดี แต่ก็ยังคงต้องมีพื้นที่ที่หลากหลาย เมื่อพูดถึงธรรมชาติเราจึงต้องนึกถึงเรื่องคนด้วยเสมอ เพราะคนเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาตินั่นเอง…
____________________________________
ข้อมูล :
– https://www.wildlifefund.or.th/
– https://thematter.co/…/human-is-a-part-of-ecosystem/9160
– https://sites.google.com/…/kaemn…/mnusy-kab-sing-waedlxm
ภาพ : จิตรภณ ไข่คำ