ป่ า ดิ บ แ ล้ ง (Dry Evergreen Forest)
ได้ชื่อว่า ‘ดิบแล้ง’ เพราะเป็นป่าที่อยู่ในพื้นที่ค่อนข้างราบหรือตามหุบเขา มีความชุ่มชื้นน้อย และมีความแล้งเป็นฤดูกาลหนึ่งอันสำคัญสำหรับการดำรงชีวิตของสัตว์และพืชพันธุ์มากมายในผืนป่า
.
‘ป่าดิบแล้ง’ มีอยู่อย่างกระจัดกระจายไปทั่วโลกและภาคต่าง ๆ ในประเทศไทย
.
ปัจจัยหลัก ที่กำหนดการคงอยู่ของป่าขนิดนี้ คือ ต้องมีช่วงแห้งแล้งชัดเจนอย่างน้อย 3-4 เดือน ดินลึกกักเก็บน้ำได้ดีพอสมควร เอื้ออำนวยให้พรรณไม้บางชนิดคงใบอยู่ได้ตลอดฤดูแล้ง ป่าดิบแล้งวางตัวสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร และมีปริมาณน้ำฝนระหว่าง 1,000-1,500 ม.ม.
.
โครงสร้างของ ‘ป่าดิบแล้ง’ จะมีเรือนยอดไม้ปกคลุมต่อเนื่องกันตลอด และเป็นสังคมป่าไม่ผลัดใบที่มีพืชผลัดใบขึ้นผสมอยู่ค่อนข้างมาก ทำให้ต้นไม้ส่วนหนึ่งพากันผลัดใบในฤดูแล้ง
.
ซึ่งเราจะได้พบความงามของสีสันราวอยู่กลางฤดูใบไม้ร่วง เพราะความแห้งแล้ง คือ “การออกแบบของธรรมชาติ” เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับพืชพันธุ์และสัตว์ป่าในผืนป่า
.
‘ป่าดิบแล้ง’ มีพื้นที่กว้าง ตั้งแต่เทือกเขาตะนาวศรี (ตอนใต้) จากจังหวัดชุมพรจนถึงภาคเหนือ ส่วนทางตะวันออกของประเทศ พบปกคลุมตามแนวเทือกเขาพญาเย็น ต่อไปจนถึงจังหวัดระยอง ป่าดิบแล้งผืนใหญ่ที่ยังคงพบในปัจจุบัน เช่น อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เป็นป่าดิบแล้งอันอุดมสมบูรณ์ มีสัตว์ป่าซุกชุม ด้วยอาณาเขตกว้างขวางถึง 1.3 ล้านไร่
.
ยิ่งเราทุกคนเรียนรู้ว่า ‘ป่าดิบแล้ง’ เป็นอย่างไร และมีคุณค่าเพียงไหน เราจะยิ่งสามารถรักษาและฟื้นฟูผืนป่าได้เป็นอย่างดี
__________
ข้อมูล :
– https://sites.google.com/…/beautifulwo…/home/padib-laeng
– https://www.soctropecol.eu/
– https://gfms.gistda.or.th/node/37
ภาพ : วันวิสา ภูไชยศรี