” ออที เกอะ ตอที ได้กินจากน้ำต้องรักษาน้ำ ออก่อ เกอะ ตอก่อ ได้กินจากป่าต้องรักษาป่า “
เผยแพร่วันที่ 27 ตุลาคม 2020

วิ ถี ชี วิ ต
:: ชุมชนชาวปกาเกอะญอมีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย และสัมพันธ์แนบอิงกับธรรมชาติ ผสมผสานกับการมีแนวความเชื่อดั้งเดิมที่ปลูกฝังให้รักษาป่าไม้และสายน้ำ
ส า ย น้ำ
:: คือปัจจัยที่สำคัญต่อการดำรงชีวิตและหล่อเลี้ยงชุมชนชาวปกาเกอะญอที่อยู่ต้นน้ำมาอย่างยาวนานก่อนไหลเรื่อยเอื้อประโยชน์ยังผู้คนในเมืองที่อยู่ปลายน้ำ …สายน้ำยังเป็นแหล่งความเชื่อและพิธีกรรมที่สืบต่อกันมาจนเกิดเป็นวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของชุมชน
ผื น ป่ า
:: ชุมชนปกาเกอะญอรายล้อมด้วยป่าไม้และต้นสายธารอันอุดมสมบูรณ์ ชีวิตทุกๆ วันจึงล้วนสัมพันธ์และเกี่ยวข้องกับธรรมชาติและผืนป่าตั้งแต่เกิดจนตาย
:: ‘ ใช้ด้วย รักษาด้วย ‘ เป็นแนวคิดสำคัญ เพราะป่าเป็นทั้งบ้าน แหล่งอาหาร สมุนไพร การใช้ประโยชน์จากป่าของชาวปกาเกอะญอจึงประกอบไปด้วยความเชื่อและข้อห้ามมากมายที่ทำให้การใช้ทรัพยากรจากป่าแต่ละครั้งนั้นต้องผ่านการคิดและเลือกสรรอย่างถี่ถ้วน ใช้อย่างรู้ที่มาที่ไป …ทำให้ไม่ว่าพวกเขาจะใช้ประโยชน์จากป่ามากี่ชั่วอายุคน ป่าก็ยังไม่หมดไปจากชุมชน
ลู ก ห ล า น
:: ภูมิปัญญารักษาน้ำและผืนป่าของชาวปกาเกอะญอถูกสืบทอดและปฏิบัติตามกันมาหลายชั่วอายุคน และไม่หยุดที่จะถ่ายทอดสู่ลูกหลาน แม้กระแสความเปลี่ยนแปลงอาจทำให้บางอย่างเลือนหายไปได้
ป ก า เ ก อ ะ ญ อ
:: ปกาเกอะญอ ในภาษาไทยแปลว่า ‘คน’ เป็นชนเผ่าดั้งเดิมที่อยู่กระจัดกระจายตามบริเวณชายแดนไทย-เมียนมา มานานกว่า 200 ปี …ด้วยวิถีชีวิตที่ผูกพันกับธรรมชาติ ทำให้ปกาเกอะญอยังคงเอกลักษณ์และรักษาวัฒนธรรมชุมชนไว้ได้จนถึงปัจจุบัน…
?
______________________
ภาพประกอบ : อัจฉรา คำมะณี
ข้อมูล :
– หนังสือปกาเกอะญอ ฉันคือคน โดยนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนรุ่งอรุณ
– https://adaybulletin.com/life-feature-%E0%B8%9B%E0…/14969
